LEGENDE VAN GA'HOOLE
Oké, ik ben zover.
Ik grijp je met mijn klauwen.
Jij zal het Uilenrijk niet langer terroriseren.
Niet zo snel. Je bent geen partij voor mijn leger.
Wellicht. Maar ik ben Lyze van Kiel.
En ik heb mijn eigen leger, de Bewaarders van Ga'Hoole.
Wij maken de zwakken sterk, de zieken beter en overwinnen het kwaad.
Eglantine, wat is er?
Soren, je had gezegd dat ik Lyze van Kiel mocht zijn.
Toe nou. De volgende keer, oké?
Nou, als je maar niet liegt...
...tegen Metal Beak.
Mijn snavel. Pa...
Oké, het is mooi geweest. Naar bed jullie.
Ja, genoeg verhalen over de Bewaarders.
Kludd, verhalen horen bij onze cultuur en onze geschiedenis.
We leren ervan. - Ook na de 700ste keer?
Ja, ook dan nog. Tenzij je alles al weet van onze geschiedenis.
Ik weet dat de Bewaarders winnen. - Het is maar een verhaal.
Nietes. - Daar gaan we weer.
Pa, heb jij wel eens een Bewaarder gezien?
Kludd, als je iets niet kan zien, zegt dat niet dat 't niet bestaat.
Dat voel je in je krop.
Via je krop hoor je de stemmen van het verleden, die fluisteren wat goed is.
Zo is het wel genoeg voor vannacht. Morgen gaan we takken springen.
Naar bed. - Kom, kinderen.
Ik heb het mos en het dons extra zacht voor je gemaakt, Eglantine.
Soren, denk je echt dat Metal Beak bestaat?
Weet je nog? De Slag van de IJsklauwen.
De Bewaarders waren in de minderheid. Het zag er slecht uit.
Maar toen versloeg Lyze van Kiel de leider van de boze uilen.
De Bewaarders hadden gewonnen. Het Uilenrijk was weer vrij.
En toen gingen ze naar huis, naar de Grote Boom van Ga'Hoole.
Maar ze zeggen dat de boze koning nog leeft...
...en een metalen masker draagt over zijn gebroken snavel.
Hou op. Daar krijgt ze dagmerries van. - Maar dit is mijn lievelingsstuk.
Weet ik, ik heb 't al duizend keer gehoord.
Je bent goedgelovig, Soren. Pa heeft je hoofd gevuld met verhalen en dromen.
Dromen is niet slecht.
Dat is 't verschil tussen ons. Ik droom als ik slaap.
En ga nu maar slapen.
Soren...
Pa zegt dat we zijn wat we dromen.
Zoals ik...
Kludd, wacht.
Kijk, pa.
Ik word de allerbeste vlieger. Want kerkuilen zijn het beste in alles.
Toch, pa?
Je bent sterk, Kludd. Maar uilen zijn zulke goede jagers vanwege iets anders.
Ik weet 't. Geruisloos vliegen. Als ik mijn klauwen uitsteek...
Zijn de muizen weg. En dan lijden jij en je kuikens honger.
Pa? Ik ben er klaar voor.
Nou, jonge Bewaarder. Zo gevaarlijk is je eerste vliegles niet.
Maak je nog niet druk om het geluid. Je spreidt gewoon je...
...vleugels.
Heel goed. - Beginnersgeluk.
Weet je, ik zie altijd voor me waar ik ga landen.
Kom, wedstrijdje. - Oké, start.
Jij had een voorsprong. - Helemaal niet.
Jongens, ophouden met vechten. Noctus, breng ze naar binnen.
Mogen we mee op jacht? - Vannacht niet.
Maar als het zover is, heb jij al een helm.
Mooie helm. - Blijf af.
Jongens... - Zeg dat nog 's.
Noctus, Soren is zo'n dromer. Maak jij je zorgen om hem?
Dat doe ik om allebei.
Gisteren waren het nog kuikens...
...en nu gaan ze al bijna het nest verlaten.
Ik wil dat ze er klaar voor zijn.
Het komt wel goed.
Kom...
Eglantine, is er iets met je? - Rustig maar, liefje.
Gooi het er maar uit.
Goed zo, liefje. Ga maar door.
Dat wordt een mooie.
Goed zo. - Eg, wat smerig.
Wat is dat? - Je eerste braakbal.
Eerste? Dus er komen er nog meer?
Zie je niet wat het is, Eg? Dat was die muis.
Nou ja, de haren en botjes. Elke uil braakt balletjes uit.
Ik heb de eerste braakbal van je broers ook nog.
Nee... - Wil je ze misschien zien?
Nee, Mrs P. Niet weer.
Wat een bijzondere nacht. Eerste vliegles, eerste braakbal.
Pardon...
Kludd, ga je nog even mee takken springen?
Zodat je je weer lekker kunt uitsloven? Ik dacht 't niet.
Misschien heb je gelijk. Laten we maar...
We blijven wel binnen en gaan weer de Slag van de IJsklauwen spelen.
Kludd, mag ik 't voordoen? Zonder dat je boos wordt?
Oké, doe maar voor.
Voordat ik spring...
...zie ik mezelf op een klif staan, samen met de Bewaarders.
We springen en vliegen net zo geruisloos als Lyze van Kiel.
De lucht draagt... - Zo is 't genoeg.
Kludd, alles oké?
We zijn op de grond. - Dat mag niet.
Dit is de ergste plek voor een uil.
Ja, het is vreemd hier.
We moeten terug. Dit is niet goed.
Weet je, als we die tak halen...
Dan klimmen we naar boven.
Even proberen.
Stil...
Wat was dat?
Soren... - Kludd...
Waar gaan we heen? Ons nest is die kant op.
Dit mag niet. - Kop dicht...
...anders sla ik 'm dicht.
Hoe vind je 'm, Jutt? - Van dat dichtslaan?
Nee, mijn boze oog. Ik werk er al weken aan.
Doe nog 's.
Indrukwekkend. - Goed?
Weet je, jouw boze oog doet me denken aan mijn intimidator.
Ik trek één wenkbrauw op, trek m'n kin in...
Wie zijn jullie? - Geen vragen.
Geen wie. Geen wat. Geen waarom.
Je ziet 't zo wel.
Wat vind jij? Ziet dat boze oog er naturel uit?
Absoluut naturel. - Laat me los.
Krachtig snaveltje. - Daar weten ze wel raad mee.
Jatt, als ik jouw boze oog combineer met mijn opgetrokken wenkbrauw...
...doe ik dit.
Hoe noem je dat? - De Predator.
De Predator? Klinkt een beetje flauw, vind je niet?
Jatt, kijk. Daar heb je Grimble.
Perfect. Laat 'm je nieuwe blik zien. - Met of zonder wenkbrauw?
Met die opgetrokken wenkbrauw.
Gegroet, Grimble.
Jutt, Jatt, wat leuk om jullie te zien.
Heb je maar 'n half uiltje?
Nee, dit is een kabouteruil. Klein, maar harde werkers.
Te oud voor het grote werk?
Lachen hoor.
Is er iets met je kop, Jutt?
Nu is ie boos. - M'n nieuwe blik.
Je moet terugslaan.
Ik ben Soren. - Ik ben Gylfie.
Hij zegt dat je 'n kabouteruil bent. - Uit Kuneer. Da's in de woestijn.
Ben jij een kerkuil? - Ja, uit de Tyto bossen.
Wie zijn die uilen? Weet jij waar ze ons heen brengen?
Hé, niet praten.
Stil. Luister naar die ouwe.
Oké, rustig. Stilte.
Jullie ouders hebben je verlaten.
Dus van nu af aan zijn jullie wezen.
Tragisch, ik weet 't. Maar bij de gratie van Glaux...
...zijn jullie gered en hier gebracht naar Sint Aegolius.
En later zullen jullie dankbaar zijn voor de goedheid hier.
Dat betaal je terug met arbeid.
Sommigen worden pikkers. - Ik wil geen pikker worden.
Sommigen worden soldaten. - Blijf bij mij.
Zo dienen jullie de Hoge Kerkuil en de Volmaakte Strijders.
Laat ons gaan. - Stil.
We willen de Strijders niet dienen. - Stil.
Ik ben Nyra, Ablah Generaal van Sint Aegolius...
...en wijfje van de Hoge Kerkuil.
Ik weet dat jullie je families missen...
...maar straks zul je inzien dat de Strijders je nieuwe familie zijn.
De Strijders zijn onze familie niet. Laat ons gaan.
Ze heeft gelijk. Laat ons gaan.
Wat is dit?
Kerkuil, verspil je tijd niet. Hou je veren schoon.
Laat haar met rust.
O, een dapper uiltje. Hoe ontroerend.
Dan blijf jij samen met die lap vilt.
Als pikkers.
Meekomen.
Als je weer weet hoe nobel je bent, maken we een soldaat van je.
En mijn broer? - Waar is die dan?
Kludd...
Uiltje, hij zegt dat jij z'n broer bent.
Wil je met hem mee?
Dat dacht ik al.
Kom op. Doorlopen.
Een ware soldaat.
Dank je.
Soren, je hoeft niet bij mij te blijven. Ga maar naar je broer.
Nee, ik wil niet bij die kerkuilen horen. Ik weet niet waarom Kludd...
Hé, wat is er met hem? - Het lijkt wel alsof ie maan...
Oké, doorlopen. Kom op.
Doe wat ie zegt of je ziet 't niet meer licht worden.
Goeie, Jutt. - Niet geforceerd?
Perfect. - Dank je, Jatt.
Vannacht gaan jullie...
Wat ook alweer? - Rusten.
Rusten. - Dus leun lekker achterover...
...en geniet van het licht van die prachtige volle maan.
En slaap.
Soren, we mogen niet in slaap vallen.
Ze willen ons maanblinken. - Maanblinken?
In de woestijn raken uilen soms uitgeput en vallen in slaap.
Als ze wakker worden, zijn ze niet meer dezelfde.
Alsof ze niet meer weten wie ze zijn.
Gylfie, wij komen hier wel weg.
Ik ken die sterren. Ik weet de weg...
...maar we kunnen niet vliegen.
Nog niet. Maar dat gaan we wel leren.
Elke keer als ze niet kijken, spreiden we onze vleugels...
Denk je echt dat het kan, Soren?
Samen gaat 't ons lukken, Gylfie.
Ik heb 't koud.
Samen...
Oké, uiltjes van me. Het schoonheidsslaapje zit erop.
Allemaal wakker worden. We gaan naar het Braakballorium.
En lopen maar.
Soren. Waar gaan we naartoe?
Gylfie, doe alsof je maanblink hebt.
Er moet gepikt worden. Wij houden niet van lanterfanten.
Alles met een F erin, vertrouwen we niet.
Kom op. Niet zo sloffen.
Hoe eerder we er zijn, hoe eerder we beginnen, en hoe eerder we klaar zijn.
Doorlopen, niet lanterfanten. - Welkom in het Braakballorium.
Een mooiere plek is er niet.
Heb geen medelijden met ze.
Als lagere soort mogen ze blij zijn dat ze een hoger doel dienen.
Als kerkuilen zijn jullie superieur...
...en maken jullie ook deel uit van het plan.
Een plan dat spoedig orde zal scheppen in het Uilenrijk...
...als de Strijders regeren.
Een nieuwe, nobele tijd zal aanbreken.
Toon jullie grootheid...
...en stijg.
Hoger...
Het feest kan beginnen. - Pikken maar.
Pik die braakballen open.
Goed zo. Geniet ervan. Braakballen. - Zijn we dol op.
Braakballen van 'n ander.
Misschien hadden we beter ook maanblink kunnen zijn.
Kijk eens. - Eureka.
Heel goed, nummer 857... en nog wat...
Oké, iedereen even komen. Hé jij. Met die lege blik.
Dat hebben ze allemaal. - Luisteren, hij praat.
Dit is de braakbal die we zoeken.
Muizenharen en muizenbotjes, dat is standaard.
Maar het zeldzame ingrediënt in deze is wat meneer Muis heeft gegeten.
Een metalen spikkel. Ik ben zeer scherpzinnig.
Zeker. - En ik zie dat jij...
...vrijwillig deze spikkel naar de andere spikkels gaat brengen.
Kijken jullie?
Kom...
Soren...
Oké, mandjes vullen. Aan het werk.
Wat is er gebeurd?
Gylfie, die vogels doen iets vreselijks.
We moeten Kludd vinden en vluchten.
En wat zijn wij aan het doen?
Als we voldoende spikkels hebben verzameld...
...zetten we een val.
En dan lokken jullie onze vijand naar de enige juiste plek.
In onze klauwen.
En dan zijn de West Rijken en De Boom van mij.
Je hebt mijn woord.
Wat ga je met ons doen? - Stil.
Waar zijn we? - Naar binnen. En geen vragen meer.
De Strijders zullen niet blij zijn als je ons niet terugbrengt.
En ze zullen ook niet blij zijn als ze horen wat ik met jullie ga doen.
Ik ga jullie leren vliegen.
Vliegen? - Je mag ademhalen.
Het wordt hier steeds erger.
Ik heb me voorgenomen dat als er iemand komt die slim is...
...en zich durft te verzetten, dan help ik 'm.
Dat moeten jullie dan maar zijn.
Maar ben je dan geen... - Een Strijder? Nee, ik haat ze.
Net zoals ik haat waar ze me in veranderd hebben.
Mijn veren zagen er niet altijd zo uit.
Toen de Strijders ons aanvielen, vocht ik terug.
Zij zagen daar wel wat in, en ontvoerden mijn gezin.
Als ik hun bevelen zou opvolgen, zou hen niets overkomen.
En sindsdien doe ik het vuile werk voor ze.
Heb je al eens gevlogen? - Nee, wel takken gesprongen.
Nou, je kunt hier niet vanuit het nest zweven.
We moeten aan krachttraining doen. We beginnen met wat jullie al weten.
Laat maar wat zien.
Kom op.
Ja, goed.
Voel al je spieren, elke veer, bij elke slag.
En duwen.
Oké, zo kan ie wel weer. Kom op, trainen.
De beste van jullie, de fitste en allerslimste...
...stel ik voor aan de Hoge Kerkuil.
Eens kijken of jullie vooruit gegaan zijn.
Als vliegers, als vechters.
Heel goed. Je bent het toonbeeld van gehoorzaamheid en discipline.
Mijn echtgenoot zal tevreden zijn over je vooruitgang.
Vertel 's, heeft je broer dezelfde vliegkwaliteiten?
Soren? Nee.
Die is als kuiken uit de boom gevallen. Hij is vleugellam.
Soldaat toch, een complimentje is nog geen vrijbrief.
Je mag nooit tegen me liegen.
De Hoge Kerkuil heeft zoveel mogelijk sterke vliegers nodig.
Kom, we gaan je broer vertellen wat de beloning is...
...voor hen die hun ware familie erkennen.
Slaan. Vlugger slaan.
Bij windstilte moet je 't zelf doen. Compenseren met je neerwaartse slag.
De punten van je vleugels moeten elkaar bijna raken. Zonder stil te vallen.
Ik kan mijn veren niet genoeg krullen, Grimble. Mijn vleugels zijn te kort.
De vleugels van Lyze van Kiel waren ook kort.
Maar dat hield hem niet tegen.
En het is een heel eind vliegen naar de Bewaarders.
De Bewaarders van Ga'Hoole? - Ja.
Hoe vinden we de weg? - Je vliegt naar de Zee van Hoolemere.
Daar staat de Boom, gehuld in eeuwenoude mist...
Verborgen voor allen, behalve voor hen die vastberaden en nobel zijn.
Precies. Ik zou wel mee willen...
...maar ik hoop nog steeds mijn gezin te kunnen bevrijden.
Werkelijk?
Kludd. - Wegwezen.
Kludd, ga met ons mee.
Wegwezen. Nu. - Grijp ze.
Jullie komen niet weg.
Soren, wat moeten we doen?
Soren, we moeten hier weg. - Kludd, wacht. Dit is onze kans.
Waar wacht je op? Je kunt naar huis.
Dat ben ik al. Ik ben thuis.
Wil jij je koningin verwonden, Grimble? - Je bent mijn koningin niet.
We moeten springen, Soren.
Nu...
Kom op, Gylfie. Slaan. Sla met je vleugels.
Nee. Achter die uiltjes aan.
Achter die uiltjes aan.
Stommelingen.
Vlucht. Waarschuw de Bewaarders.
Daar. Ik zie een uitweg. - Waar?
Gylfie. Kom op, volg mij.
Sneller, Gylfie. Sneller.
Ik kan niet meer, Soren. Ik moet uitrusten.
Nee, Gylfie. We moeten door.
Wacht. Ik geloof dat ze weg zijn.
Wat? Weet je dat zeker?
Ik denk het.
Weet je...?
We vliegen.
Voelt het zoals je had gedacht?
Het voelt nog beter.
Wat gaan we nu doen, Soren?
Op zoek naar de Bewaarders van Ga'Hoole.
Grimbles dood is spijtig.
Maar jij, jij had de kans met je broer mee te gaan, maar dat deed je niet.
Misschien verdien je het wel hier te blijven.
En een van ons te worden. - Dat wil ik.
We bieden je kracht, en een doel. Wat heb je ons te bieden?
Wat heb je mij te bieden?
Ik heb een zus. - Ga door.
Ze is jong, maar ze is dapper...
...en ze wordt een sterke kerkuil.
Misschien kun je haar hierheen halen. Hier is de jeugd onze toekomst.
Heb je honger? - Hoezo?
Let op.
Hé. Flink hoor. Een beetje de mot van een ander vangen.
Je had 'm helemaal niet.
Ik was er dichtbij. Ik zou zelfs zeggen, zo dichtbij.
Super
Een hinderlaag. Daar had je niet op gerekend.
Sorry, we wilden jouw mot niet afpakken.
Het was zijn mot niet. - Jawel.
We zoeken een plek om te schuilen en uit te rusten.
In welke volgorde?
Wil je eerst schuilen of eerst rusten? - Wat is het verschil?
Enorm. Als je eerst wilt schuilen, zit je in de narigheid.
Maar als je eerst wilt rusten, valt 't wel mee.
We moeten naar de Zee van Hoolemere.
Naar de Bewaarders van Ga'Hoole. - Echt waar?
Kleine uiltjes zoals jullie halen de zee nooit.
Je komt allerlei enge beesten tegen.
Enge beesten?
Als de haviken je niet opvreten, doen de buizerds het wel.
En als de buizerds het niet doen...
...zitten er nog dingo's in de bomen, en als je voorbij vliegt...
Ons verzoek blijft hetzelfde, uil.
Weet jij waar we kunnen rusten? Mijn vriend is gewond.
Ik heet Digger.
Mijn nest is daar.
Naar zee, hè? - Ja.
Weet je hoe je een uil noemt die naar zee vliegt?
Verdwaald.
Goeie, hè? Ik weet er nog een. Hoe noem je een uil...
Twilight, we hebben visite.
Zet me onmiddellijk neer. Dit getuigt van geen enkel respect.
Het eten ligt klaar. Maar het houdt niet op met praten.
Mrs P. Ik ben het. Soren. - Soren.
Dat kan niet waar zijn.
Ik heb dagenlang gezocht naar jou en Kludd, en nu dit.
Gepakt door dat gedrocht.
Gedrocht? Wat een brutaliteit.
Digger, wie zijn die uiltjes en waarom praten ze tegen het eten?
Ik ben niet het eten.
Het eten is nogal humeurig, hè?
Ze is niet het eten, ze is mijn kindermeisje.
Ik heb een hekel aan boos worden. Totaal niet damesachtig.
Mrs P, dit zijn mijn nieuwe vriendjes. Gylfie en Digger.
En Twilight, toch?
Aangenaam kennis te maken, eten. Ik bedoel Mrs P.
Die twee willen naar de Zee van Hoolemere, naar de Bewaarders.
Echt waar?
Nee, Soren. Je moet naar huis. Je ouders zijn zo ongerust.
U begrijpt het niet, Mrs P. Kludd en ik werden ontvoerd.
Goeie genade. - Hij zit nog gevangen.
De Bewaarders zijn de enigen die hem kunnen redden.
Ik ruik een avontuur. Gevaar. Intriges.
Goed voor een lied.
O nee, niet de luit. - Dat schrikt mij niet af...
...want ik ben zowel dichter als krijger.
Als ik even mag...
zijn kindermeisje zegt hem nee, maar hij luistert niet naar haar
hij vliegt naar het onheil toe naar een slagveld, vol gevaar
Je zingt wel, maar 't is geen lied.
Het kwam zomaar in me op.
Dat was te horen. - Het is een gave.
Zo te horen hebben we een lange reis voor de boeg. Dus, Mrs P...?
Pa zou niet anders willen. - En daarom ga ik ook mee.
Wat? Nee. Laat ons nou niet alleen.
Ja, er is hier al acht manen niemand geweest.
Als hij nog één keer zo'n stomme uilenmop...
Het zijn gillers. - Nee.
Als hij nog één keer zo'n zogenaamd lied zingt, word ik echt gek.
We gaan. - Alsjeblieft, ga niet weg.
Weet je wel de weg naar de Zee van Hoolemere?
Twilight weet de weg. - Uiteraard.
Op naar de Zee van Hooladance.
Het is Hoolemere. - Hoolemere.
Hé, Mrs P. U bent misschien wel de eerste vliegende slang.
Ja, dat denk ik ook.
En ik vind het nog leuk ook.
O hemeltje...
Buigen.
Mijnheer.
Onze taak in Sint Aegolius is bijna volbracht.
De laatste spikkels zijn onderweg.
En ik breng u een offer met kloppende harten.
Uw nieuwe soldaten. Beproefd en puur.
Eentje is uitzonderlijk veelbelovend.
Dat bepaal ik wel.
Hé, jij. Soldaat.
Treed voorwaarts.
Ja, je hebt alle reden om bang voor me te zijn. Hoe heet je?
Kludd. - Harder.
Kludd. Mijn naam is Kludd.
Dat is beter.
Denk eraan, zwakheid is voor de lage soorten...
...nooit voor ons.
Weet je waarom, Kludd?
Want wij zijn kerkuilen.
Ik heb er nog een. Klop-klop. - Niet op ingaan.
Wie is daar?
Oe. - Hoe?
Komt ie. - Precies. Oehoe.
Ik zei 't nog. - Lachen. Uilen zeggen oehoe.
Hij was pittig...
als de nacht valt doen wij dat ook
we vallen in slaap
we vallen nog steeds in slaap
we vallen in slaap
en dan dromen we erop los
we zijn nu in diepe slaap
we zijn in diepe slaap
Zeg, volgens mij volgt die kraai ons.
Ja, ik had 'm al in de gaten.
Wat zegt 'n uil als 'n kraai hem pikt? - Digger, moet dat nu?
Ja. Au.
Ga weg.
Ik zal je.
Twilight, je luit. - Laat gaan. Des te beter.
Wacht. O nee.
Mrs P...
Mrs P. Ik kom eraan.
Soren, kijk.
Ze zijn te snel. - Ik ga dichterbij. Klauwen haken.
Ik weet wat ik doe. - Heb je 't al eens gedaan?
Nee, maar ik wil 't wel eens proberen. Hou je vast.
Mrs P...
Ga weg. Wegwezen.
Mrs P. Gaat het?
Wat een rit. Dat wil ik nog wel een keer.
Uil, jij kan echt vliegen.
Dank je, Twilight.
Nou, we zijn er.
De Zee van Hoolemere.
Wat is ie groot.
Ja, da's een flinke plas.
Ik weet 't niet. Denk je echt dat de Bewaarders daar zijn?
Dat moet.
De groep. Eindelijk. - Wie is daar?
Jullie komst was voorspeld.
Het was voorspeld dat er indringers zouden komen.
We doen geen kwaad. - Ja, dat was ook voorspeld.
We komen van ver. - Ook voorspeld.
En we zijn moe. - Voorspeld. Ik weet alles.
Wat wens je, uil?
Wacht 's. Als je alles weet, waarom weet je dat dan niet?
Het was voorspeld dat er één bij is die twijfelt.
Heeft nog iemand hier moeite mee? - Ja, ik wel een beetje.
Pa zei: Geleid door de stekels van de Echidna.
Wacht. Jij bent een Echidna. - Ik ben de Echidna.
Het was voorspeld dat jullie hulp nodig hebben.
Nou, wij zijn op zoek naar de Bewaarders.
Had ie moeten weten. - Wist ik ook, twijfelaar. Ga door.
Pa zei dat je stekels de weg wijzen. - Klopt.
Je vindt de Boom als je koers houdt tussen de Walvisvin en 't Oog van Glaux.
Hou die sterren in 't zicht.
Ga nu. Allemaal.
Het was voorspeld dat de groep zou aarzelen.
Maar na een tijdje zouden ze familie worden.
En binnen een familie heeft iedereen een rol.
De krijger.
Dichter-krijger. Dank je wel.
Groot, sterk en nobel.
De spoorzoeker. Stoer en betrouwbaar.
De navigator, die twijfelt.
De leider, met een sterke krop.
En tenslotte, natuurlijk het hart.
Wacht 's. Ben jij een slang? - Ja zeker.
Jullie zijn zover gekomen, door elkaar te beschermen.
Ga nu. Kijk naar de lucht en vlieg.
Oké, we gaan.
Denk eraan, als je vleugels kracht verliezen, je geest zwakker wordt...
...en je hebt gevlogen zo ver als je kunt...
...dan ben je halverwege.
Wat zegt ie? - We zijn halverwege.
Dit wordt een makkie.
We zijn verdwaald. Ik ben de koers kwijt.
We moeten het eiland vinden. - We zitten in de mist.
De Boom staat aan de andere kant. Ik voel 't aan mijn krop.
Je krop?
Heeft iemand meer betrouwbare informatie over hoe ver het nog is?
Digger, waarom vliegje zo? - Hoe? Zo vlieg ik altijd.
Dat bedoel ik niet. - Digger. Je vleugels.
Ik denk...
Vaarwel.
Kun je met me mee vliegen?
We zijn met z'n vijven. - Ja, dat weten we.
Kunnen jullie wat zien? Ga 's opzij, ik wil kijken.
Ik hoor niets. - Ik wil kijken.
Ik maak me zorgen om die zogenaamde spikkels.
Het kan een wapen zijn. Of een schild.
Ik heb ze onderzocht, majesteit, maar ze hebben inderdaad littekens.
Ik kan nauwelijks geloven dat die uiltjes hierheen zijn gevlogen...
om sprookjes te vertellen. Of denkt heer Allomere daar anders over?
O, goede Glaux. Boron, majesteit...
als ik het goed begrijp, is Metal Beak geen mythe...
maar bouwt ie een slavenleger met maanblink-uilen...
en wil hij de wereld veroveren met magisch braakbal-afval.
Met alle respect, en met name naar mijn vriendjes, die zoveel hebben doorstaan...
maar de geloofwaardigheid van het verhaal gaat mij iets te ver.
Vindt Ezylryb die mening vermakelijk?
Ongehoord.
Het is vermakelijk dat je je verschuilt achter het besmeuren van deze vliegers.
Misschien wil mijn waarde Ezylryb ons weer de oorlog in jagen.
Dan schrijft hij in zijn nest een mooi vers, terwijl de rest van ons...
Nou ja, de rest van ons heeft ook gehavende klauwen.
Maar ik zeg: Opgepast, want de verliezen kunnen groot zijn.
Ik zal nooit zomaar ten strijde trekken, maar voor wat die jongen beschrijft...
een ernstige bedreiging van de vrede...
wil ik wel vechten. Welke andere optie is er?
En als je denkt dat ik een lafaard ben, dan ben ik nu bereid tegen je te vechten.
Boron, jij wijst de winnaar aan. - Rustig, we zoeken naar de waarheid.
De waarheid? Die heb ik jullie verteld.
De volmaakte Strijders bestaan.
Ze hebben mij en tientallen andere uiltjes ontvoerd.
Ze willen ons tot slaven maken en over iedereen heersen.
En ja, het enige bewijs zijn mijn woorden.
Maar ik kende jullie ook alleen van woorden.
En toch geloofde ik erin.
En willen jullie daar tegenin gaan?
Ik niet. - Mijn speur- en reddingstak...
gaat op patrouille bij de eerstkomende volle maan.
Misschien kunnen we... - Jullie vertrekken onmiddellijk.
Neem je beste uilen mee, Allomere. En zoek grondig.
Soren, het is ons gelukt. - Ja, ik geloof het ook.
Ik hoop dat Allomere de uiltjes vindt.
Was ik maar een jonge uil, met een hang naar avontuur...
Je hebt goed gesproken. Een mooie sterke krop.
De Boom kan ze gebruiken.
Wat een vreemde uil.
Volgens mij ontbreekt er het nodige aan hem.
En een goed bad.
Vieze, ouwe uil. In zijn tak wil je niet terechtkomen.
Tak...? - Dat vertel ik onderweg wel.
Jullie moeten eten.
Matron heeft me opgedragen jullie te vertellen hoe alles hier werkt.
Tijdens je basisopleiding... - Ho even. Basisopleiding?
Je wordt niet zomaar een Bewaarder. Zoiets duurt jaren.
Alleen de besten worden...
Wacht even. Wie ben jij? - Blijf je me in de rede vallen?
Het lijkt me sterk, maar als je talent hebt...
word je ingedeeld bij een gespecialiseerde tak, of squadron.
Je hebt navigatie, genezen, speur en redding...
smederij, weerinterpretatie, kolenmijnen.
Ik denk dat ik bij navigatie ingedeeld word.
Trouwens, ik heet Otulissa. - Ik heet Soren.
Jullie vriendjes zijn daar.
Hoe is 't eten?
Goed, zegt ie. Maar het smaakt nog beter met een muziekje erbij.
En er is aardig wat publiek.
Hij is best wel goed. - O ja, als je ervan houdt.
Hier in de Grote Boom, trainen we diverse vaardigheden, takken genaamd.
Je leert opsporen, navigeren, vechten.
Maar misschien ben je wel een smid.
Vuur, jongens, is het levenssap van de Boom.
Er is niets gevaarlijker.
Uilen...
Dat meen je niet.
Belachelijk. Kom terug. Ik was nog niet klaar.
Voel de lucht.
Volg mĳ.
Mijn soldaten, mijn zonen...
velen van jullie hoorden verhalen over mij...
maar ik verzeker jullie, ik ben geen mythe.
Ik besta echt.
En ik verkondig jullie slechts één simpele waarheid:
De sterken zullen de zwakken overheersen.
Lang geleden werd ik lafhartig aangevallen door Lyze van Kiel...
omdat ik die waarheid verdedigde.
Nu draag ik mijn masker om mijn littekens te verbergen.
Maar het metaal is sterk.
Het staat symbool voor de kracht van de volmaakte Strijders.
Het wordt tijd dat ons vuur het Uilenrijk zal verteren...
en dat wij heroveren wat ons toebehoort.
Want wij zijn kerkuilen.
Wij zijn Volmaakt.
En ik ben Metal Beak.
Metal Beak. Metal Beak.
Kludd. Ik mis ma en pa.
Ik ben bang.
Hoeft niet, je bent bij mij. Eglantine, dit is nu ons thuis.
Hier worden we gewaardeerd.
Kludd, kunnen we op zoek gaan naar Soren?
Vergeet Soren nou maar. Hij is zwak. Wij zijn kerkuilen.
Volmaakt.
Kludd, ik beloof je dat ik niemand zal vertellen wat je doet.
Ik wil gewoon naar huis. - Goed, Eg.
Dus we gaan? Wanneer? - Morgen.
Maar eerst...
ga je slapen.
Lezen tot in de kleine uurtjes, hè? - Ja, de Slag van de IJsklauwen.
Het is mijn pa's lievelingsverhaal. Hij vertelde het elke keer aan ons.
Je pa houdt van goede schrijvers.
Vind je 't wel leuk? - Om eerlijk te zijn...
het is niet zoals mijn pa het vertelt. - Hoe vertelt hij het dan?
Nou, pa maakt het altijd heel heldhaftig.
Als een grote overwinning.
Maar in deze kronieken klinkt het allemaal zo...
Als een hel?
Kom, jongen. Het is bijna licht. Morgen heb je weer een drukke dag.
Ik ga je leren hoe je echt moet vliegen.
Voel de tochten. De luchtstromen in de regen.
Een skupper. Een zwilik. Bellierimpels.
Bellierimpels? Hij had ons eerst wel een woordenlijst mogen geven.
Dit is de manier om het te leren.
O ja, zo leer ik 't het liefst. In een moesson.
De luchtlagen verschillen van temperatuur.
Van de lucht tot de oceaan.
Vecht er niet tegen. Je moet ze voelen met je krop.
Zie je die? Soren, kijk. Daar is ie.
Ga ervoor.
Dat is 't. Gebruik je krop. Vertrouw erop.
Vlieg erin.
Hij ziet 't.
Hou vast. Hou vast.
Hé, voorzichtig. Kijk uit.
Uil, ga mee naar mijn nest.
Leun lekker achterover...
en kijk naar het licht van die prachtige volle maan, en slaap.
Heer Allomere, die jongen had gelijk. We moeten die uiltjes redden.
Laten we er niet blind in duiken. We weten niet hoe sterk ze zijn.
Zie je die vleermuizen?
Als we ze volgen, komen we te weten hoe hun totale plan eruitziet.
Wacht...
Ik schakel die uit, jullie die twee op 't platform.
Wat is dit?
Ik weet niet waarmee. - Ik weet niet eens wat er gebeurd is.
Wat heb ik nou gedaan?
We zijn van ver gekomen maar dat stelde niets voor.
Maak je geen zorgen, jongen.
Ik heb je expres die wervelstorm in gestuurd.
Ik wilde je krop testen.
Je deed 't voortreffelijk.
Voortreffelijk? Nee, ik was bijna mijn vleugels kwijt.
Mijn verstand zei: Doe dit. Maar mijn krop zei wat anders.
En je luisterde naar je verstand. Daarom ging 't mis.
Wacht 's. Is dat uw teken?
Wat? Dit? Ja.
Dus u hebt de kronieken over de Slag van de IJsklauwen geschreven?
Ik geloof 't wel. Ja, dat heb ik gedaan.
Was u erbij? - Ja.
Als schrijver?
Nou nee. Als soldaat.
Je kan wel zeggen, als de leider van de soldaten.
U bent Lyze van Kiel.
- Ja, maar niet steeds zeggen.
Dat oude ding? Die gebruik ik alleen nog om kolen te halen.
Waarom noemt u zich Ezylryb? - De uilen uit de Boom weten wie ik ben.
De tijd van Lyze ligt ver achter me. Die slag is een vage herinnering.
Behalve voor jonge uiltjes zoals jij.
Waarom zei u niets? - Wat maakt 't uit hoe ik mezelf noem?
Lyze van Kiel was mijn held.
Het valt vast niet mee om te ontdekken dat je held geen mythe is.
Wat had je verwacht? Een kerkuil met een harnas en gevechtsklauwen?
Met de maan op de achtergrond?
Nou, zo zie je eruit als je echt hebt gevochten.
Het is niet glorieus, niet schitterend. Niet eens heroïsch.
Je doet gewoon wat je denkt dat goed is. Steeds weer opnieuw...
tot je er zo uitziet.
Er is iets aan de hand.
Gewonde uiltjes. Gewonde uiltjes.
Kom snel. - Allomere is terug.
Snel...
Help even. Deze uiltjes moeten verzorgd worden.
Schiet op.
Mammie?
Hé. Wat is er gebeurd? - Heer Allomere heeft twee uiltjes gered.
Hij is gewond.
Hij is jouw Strijders tegen 't lijf gelopen.
Weet je, ik geloofde je eerst ook niet.
Geeft niet. Ik had mezelf ook niet geloofd.
Soren. Kom snel. Het is Eglantine.
Laat me erdoor.
Kun je wat voor haar doen? - We doen ons best, Soren.
Eglantine.
De strijd was wreed. We waren in de minderheid.
Ik was slechts licht gewond. Glaux zij dank. Maar de rest...
Enig idee hoeveel uiltjes daar zijn, Allomere?
Veel, van wat ik zag. Maar misschien wel veel meer.
En het maakt deel uit van een groter plan?
Dat is wel zeker.
Majesteit, het is nu geen tijd voor halve maatregelen.
Bubo, slijp de gevechtsklauwen.
Te wapen.
Niet slecht. - Ezylryb. Lyze.
Twee keer ja.
Ik wil mee. U moet me meenemen.
O, absoluut. Een ongetrainde jongeling houdt 't zeker wel een minuut vol.
Hier...
Kom, wat extra klauwenvoer is altijd goed.
Ik gooi ze graag voor de vijand.
Of je blijft hier, zorgt voor je zus...
en doet echt iets goeds.
Maar wat weet ik ervan? Ik ben maar een ouwe knar.
Duik weg.
O, Eglantine. Ik zou zo met je ruilen.
Dat meen ik echt. Ik wou dat ik daar lag in plaats van jij.
Want dan kun je dit allemaal zelf zien, Eg.
Weet je, die verhalen van pa, ze zijn allemaal waar.
De Bewaarders, en de Boom van Ga'Hoole en...
Allemaal waar.
Zelfs Lyze van Kiel. Die bestaat ook echt.
Hij is echt.
Soren, je had wat beloofd.
Eg...?
Je zei dat ik Lyze mocht zijn.
Soren? Mrs P?
We zijn niet thuis, hè? - We zijn bij de Bewaarders.
Kijk, dit is Ga'Hoole.
Nee, dat kan niet. Kludd is nog steeds...
Kludd had 't fout, pa had gelijk. Hij heeft altijd gelijk gehad.
Nee, ik bedoel dat Kludd daar was. Bij mij.
Hij heeft me dit aangedaan. Hij is een van hen.
Hij wat?
Je bent vast in de war. Dat kan niet.
Gelukkig heeft Allomere je gered. - Ik ben niet gered.
Kludd gaf me aan die uil die me hierheen bracht.
Nee, Eg. Dat kan niet.
Dat zou betekenen dat Allomere...
een verrader is.
Het is een val.
We volgen de Walvisvin. Zo waren zij ook gegaan.
Ik zie iets.
Daar...
We gaan bij die rook kijken.
Soren, kijk.
O, Allomere. Voelt het anders...
als je de gevolgen van je verraad ziet?
Moeten de vleermuizen ze leegzuigen? - Uiteraard.
Zij hebben geen krop die verlamd kan worden door de spikkels.
Nu, lief?
Het zou wreed zijn om ze nog langer te laten wachten.
Maak ze af.
We kunnen ze toch niet laten creperen? Of wel?
Je snapt het niet. Wij hebben gezien wat die dingen met een uil kunnen doen.
Ze doen iets vreselijks met je krop, toch Soren?
Er komen vleermuizen aan. - Geen zorgen. Ik kan er honderd hebben.
En duizend?
We kunnen niet op onze veren blijven zitten. Kom op.
Wacht. Wacht even.
Soren, wat is er? - De vlammen.
Ik weet hoe we ze kunnen bevrijden. - Nee, je kan niet in het vuur vliegen.
Gylfie, ik vertrouw op mijn krop. Twilight, hou jij de vleermuizen bezig?
Ik geef je zoveel mogelijk tijd. Maar schiet op en wees voorzichtig.
Twilight, als we samen de strijd aangaan...
moet jij je beste strijdlied zingen.
Wat? - Nee, ik meen het.
Laat je moedigste, inspirerendste strijdlied horen.
Geniaal idee.
Ten strijde trekken wij
ook al sneuvelen wij daarbij
Noem je dat inspirerend? - Het beste moet nog komen.
Een lelijk litteken het doet zo'n pijn
ook als je vleugels verdwenen zijn
Je zou alle Bewaarders brengen.
Maar het zijn geen Bewaarders. - Soren.
Ze hebben geen kans tegen de spikkels.
Maar we kunnen je niet meer vertrouwen, Allomere.
Nee, je hebt 't me beloofd.
Ik zou koning van de Boom worden.
Jij zou moeten weten...
dat er maar plaats is voor één koning.
Vlieg weg.
Gebruik je krop, jongen. Vlieg erin.
Kom, Soren. Dat was voortreffelijk. Maar we zijn nog niet klaar.
Dit hadden jullie niet verwacht.
Goed werk, vrienden.
Strijders, aanvallen. Verpletter ze.
Voordat ze op krachten komen.
Bewaarders, we houden ons aan de eed.
Ten strijde.
Blijf hier bij je vrienden en bewaak die uiltjes.
Kom op.
Hallo, broertje.
Zo, de legendarische Lyze van Kiel.
Uiteindelijk gaat het toch weer tussen jou en mij.
En nu kan ik wraak nemen, voor dit.
Bedank me liever. Het is een hele verbetering.
Het is afgelopen met je dierbare Bewaarders.
De Strijders winnen en de kerkuilen regeren over het Uilenrijk.
Het wordt glorieus.
Glorieus? Nee, de Strijders zijn monsters.
Je hebt gezien wat ze doen. Ze maken slaven van de andere uilen.
Je bent zo zwak, Soren. Je leeft in je dromen.
Nee, mijn dromen maken me sterk. Ze brachten me naar de Bewaarders.
Jammer dat er straks geen Bewaarders meer zijn.
Ik snap jou niet. Na alles wat de Strijders ons hebben aangedaan.
Ons aangedaan? Ze geloven in mij zoals niemand ooit deed.
Metal Beak zegt dat de sterken overwinnen...
en de zwakken worden uit hun lijden verlost.
En eer is gewoon een ander woord voor zwakte.
Nee, ik weet dat je niet zo denkt.
Dan ken je me niet.
Soren, mijn vleugel is gebroken. Help me.
Soren, ik ben je broer.
Kludd, nee.
Metal Beak.
Maak 't maar af.
Jij zult niemand meer kwaad doen.
O, en daar zorg jij voor.
Wat ontzettend jammer...
om zo'n jonge, sterke kerkuil op te ruimen.
Nee, Soren.
Ach, je kent die zielige ouwe uil.
Hij is mijn leraar. Mijn held.
Dan kan jouw held je nog één ding leren over de kracht van de Strijders.
Niks doen.
Kijk maar eens hoe hij sterft.
Strijders. Terugtrekken.
Volg mĳ.
Soren, wat je deed was juist.
En je deed 't goed.
We moeten de kronieken maar aanpassen.
Zo ging het in vroeger tijden, en zo gaat het nu.
De Bewaarders hielden zich aan hun eed.
Dat had ik voorspeld.
Ze maakten de zwakken sterk en hielpen de zieken.
En toen de zon die ochtend opkwam...
zag iedereen dat het kwaad overwonnen was.
Zijn er gewonden?
We zijn zo trots op je.
Pa, die verhalen...
Ze zijn echt.
Jij maakte ze echt, Soren.
Nu er weer vrede was, was het tijd voor feest...
en de huldiging van onze kleine groep uilen...
die door het lot de Boom hadden bereikt...
en nu voor de koning en koningin stonden, als jonge Bewaarders.
Klaar, om met heel hun hart, die eeuwenoude eed af te leggen.
Help een ieder wie ziek is...
maak de zwakken sterker, en zonder te aarzelen...
overwin het kwaad.
Voor zover bekend is Nyra ontsnapt.
En Kludd?
Kludd werd nooit meer teruggevonden.
Moet ik stoppen?
Wat? Nee, niet stoppen. - Straks krijgen jullie dagmerries.
Kom op, er is vast nog meer.
Luister naar ze, Soren. Ze willen meer verhalen.
Kom op, stel ze niet teleur.
Er komt storm opzetten.
En als we geluk hebben, zit ie tjokvol bellierimpels.
LEGENDE VAN GA'HOOLE
[DUTCH]